Ontwerpen

Diorama [200×40 cm²]

Toen ik het vorige ontwerp maakte, kwam ik tot de conclusie dat alles wat stijf overkomt. De sporen lopen evenwijdig aan de rand van de baan, de wisselcombinaties komen nogal geometrisch over. Het voordeel is dat iedere vierkante centimeter benut wordt en de rangeermogelijkheden gemaximeerd zijn. Maar realistisch ziet het er niet uit. In de praktijk passen de sporen zich de omgeving aan, niet andersom. [↑]

Daarom heb ik getracht op dezelfde, beperkte oppervlakte een wat “losser” ontwerp te maken. De sporen lopen niet meer evenwijdig aan de randen en lopen niet meer parallel. Het ziet er wat organischer uit. Het valt niet mee zo’n ontwerp te maken met standaard rails, maar het is me, denk ik, toch redelijk gelukt. Wat direct aan dit ontwerp opvalt is dat de rangeermogelijkheden beperkter zijn. Dit uit zich onder andere in minder en kortere opstelsporen. Wel moet er meer heen en weer gereden worden om bepaalde sporen te bereiken. Het ontwerp is nog lang niet ideaal, u zult dus een en ander moeten aanpassen aan uw wensen. [↑]

Ik vind dat deze baan meer het uiterlijk van een diorama krijgt, maar dan wel met rijmogelijkheden. Er is duidelijk meer ruimte overgelaten voor landschapsbouw. Daarentegen is de relatie met de “buitenwereld” niet goed uitgewerkt. Er is wel een aansluitspoor, maar dit spoor kan moeilijk buiten de baan worden voortgezet. Maar wie minder rangeermogelijkheden wenst, kan een realistischer geheel bouwen. Dit geldt niet alleen voor mijn kleine banen, maar voor iedere grootte. [↑]

↓ “Rue de la glacière, 1958”, gemaakt door Frank Destouesse, is een diorama met een klein industrieterrein. Dit diorama was te zien op Rail 2009. Deze realistische Finescale-baan heeft beperkte rangeermogelijkheden maar is wel een lust om naar te kijken. [↑]